Voor velen staat Colombia gelijk aan guerilla's, drugskartels en kidnapping. Weinig surfers hebben misschien wel om die redenen Colombia bovenaan hun to-surf-list staan. O'Neill teamridester Kim Van Looveren maakt nog een stevige rondreis door Zuid-Amerika vooraleer ze zich voor onbepaalde tijd in het Caribische Sint-Maarten vestigt.
In realiteit is Colombia een mooie mix van koloniale steden, onontdekte jungles en ongerepte stranden waar op verschillende plaatsten golven binnenrollen. Colombia heeft twee kustlijnen, de Pacifische en de Caraïbische. Ik zoek naar waves aan de Caraïbische kant van het land omdat tijdens deze periode (november tot maart) hier de beste golven te vinden zijn. De golven in Cartagena ontstaan door windswell en doen me door het messy bruine water te veel aan de Noordzee denken. Hier ben ik niet helemaal voor naar Colombia gekomen, dus ga ik op zoek naar een meer idyllische surfspot. Op internet vind ik informatie over de enige surfschool in Colombia: Costeno surfcamp. De foto's zien er veelbelovend uit. In het echt is het nog mooier dan ik het mij heb voorgesteld: echt een paradijselijke plek waar mar, rio y selva elkaar ontmoeten!
In Casa Grande, net voorbij Parque National Tayrona, is het Costeno surfcamp gevestigd. Slapen in hangmatten op een uitgestrekt wit palmenstrand, vis eten bij restaurant Don de Quini voor 4 euro en surfen met de Canadese eigenaars Brain en Colin is zowat de dagvulling van iedereen die deze richting uitkomt. Ik surf onder andere de beachbreak voor Casa Grande, waar de golven steeds op een andere zandbank neerslaan in de vorm van tubes of close-outs. Als het iets groter wordt, blijkt los Naranjos (een uur wandelen richting Parque National) de betere spot te zijn. Hier breken golven die tot twee meter stand houden tussen rotsen; naar mijn mening een iets gewaagdere spot .
Mijn favoriete surfspot wordt rio Guachaca, een kwartier stappen vanuit Casa Grande. Hier breken zowel rechtse als linkse golven van zonsopgang tot zonsondergang.
Als ik dan toch een nadeel moet vermelden aan deze surfspot is dat er maar heel weinig andere surfers zijn. Het tropisch decor van een rivier die vanuit de jungle de Caraïbische zee bereikt, doet mij dan ook geregeld angstig omkijken naar krokodillen en andere ongekende diersoorten...
Als het zeer uitzonderlijk plotseling superflat wordt, we genoeg gechilled hebben in onze hangmat en iets anders willen eten dan red snapper met arroz con coco y patacon, houden we Tayrona voor bekeken. Wij rijden een uur naar het kuststadje Santa Marta. Van hieruit zullen wij een vlucht nemen naar de Pacifische kust van Ecuador met tussenstop Cali om de salsasfeer te proeven in een hopelijk bruisende Colombiaanse stad.
